Sprawdzarka Kodu Podatkowego UK

Twój kod podatkowy PAYE informuje pracodawcę (lub dostawcę emerytury) o tym, ile podatku potrącić z Twojej wypłaty w każdym okresie rozliczeniowym. Większość brytyjskich pracowników ma kod 1257L — standardowy kod dla osoby z jedną pracą, bez świadczeń rzeczowych i bez innych korekt. Liczba w kodzie podatkowym (np. 1257) reprezentuje Twoją kwotę wolną od podatku podzieloną przez 10. Kod 1257 oznacza roczną kwotę wolną od podatku w wysokości £12,570. Litera po liczbie modyfikuje sposób stosowania kodu: L oznacza standardową kwotę wolną, M oznacza, że otrzymałeś 10% kwoty wolnej partnera (ulga małżeńska), N oznacza, że przekazałeś 10% swojemu partnerowi. Kody specjalne: - **BR**: Cały dochód opodatkowany stawką podstawową (20%). Stosowany przy drugiej pracy. - **D0**: Cały dochód opodatkowany stawką wyższą (40%). Stosowany przy dobrze płatnej drugiej pracy. - **D1**: Cały dochód opodatkowany stawką 45%. Stosowany przy drugiej pracy w progu dodatkowym. - **NT**: Brak potrącanego podatku. Stosowany w określonych ustaleniach. - **0T**: Zerowa kwota wolna od podatku — często stosowana, gdy HMRC nie ma pełnych danych. - **Kody K**: Ujemna kwota wolna od podatku. Twoje odliczenia (zwykle niezapłacony podatek lub świadczenia rzeczowe) przewyższają Twoją kwotę wolną, więc dodatkowy dochód jest traktowany jako podlegający opodatkowaniu. - **W1/M1/X**: Kody awaryjne lub nieskumulowane — podatek jest liczony od nowa w każdym okresie rozliczeniowym zamiast narastająco. Jeśli Twój kod kończy się na W1 lub M1, możesz być rozliczany na zasadzie awaryjnej i płacić zbyt wysoki lub zbyt niski podatek, w zależności od okoliczności.